నగర గీతం — అలిశెట్టి ప్రభాకర్
"నగరం మహావృక్షమీద ఎవరికి వారే ఏకాకి! నగరం అర్థంకాని రసాయనశాల! నగరం చిక్కువీడని పద్మవ్యూహం!!"
— అలిశెట్టి ప్రభాకర్, సిటీలైఫ్
1. ఈ పాఠంలో ఏముంది
'నగర గీతం' తెలంగాణ SCERT 10వ తరగతి తెలుగు వాచకం (ప్రథమ భాష) పుస్తకంలోని ఐదవ పాఠం (పేజీలు 47-55, ఆగష్టు నెలలో బోధించబడేది). ఇది మినీ కవిత అనే ప్రక్రియకు చెందినది — ఏదైనా ఒక అంశాన్ని కాసేపు వ్యంగ్యంగా, చురకలతో తక్కువ పంక్తుల్లో చెప్పడమే మినీ కవిత లక్షణం. 'అలిశెట్టి ప్రభాకర్ కవిత' అనే గ్రంథంలోని 'సిటీలైఫ్' మినీ కవితలలో కొన్నింటిని 'నగరగీతం'గా కూర్చడం జరిగింది.
ఈ పాఠం దేని గురించి. ఆధునిక కాలంలో మనుషులంతా నగరాల్లో జీవించాలని కోరుకుంటున్నారు; పల్లెల్లో ఉపాధి అవకాశాలు తగ్గడంతో బతుకుతెరువుకోసం నగరాలకు వలసలు పెరిగాయి. దీనితో నగరాలు అత్యధిక జనాభాతో కిక్కిరిసిపోయి అనేక సమస్యలు తలెత్తాయి. మనిషి యాంత్రిక స్థితిలోకి మారిపోతూ, తనకుతానే పరాయీకరణకు గురవుతున్నాడు. నగరజీవితంలోని ఈ యథార్థ దృశ్యాలను, నగరపు మరో పార్శ్వాన్ని కవి కళ్ళముందు నిలుపుతాడు.
2. కవి పరిచయం — అలిశెట్టి ప్రభాకర్ (12-01-1954 – 12-01-1993)
- జననం, ఆరంభ జీవితం. జగిత్యాల జిల్లాలోని జగిత్యాల ప్రభాకర్ జన్మస్థలం. మొదట చిత్రకారుడిగా జీవితం ప్రారంభించాడు — పండుగలు, ప్రకృతి దృశ్యాలు, సినీనటుల బొమ్మలను పత్రికలకు వేశాడు.
- కవిత్వరంగ ప్రవేశం. జగిత్యాలలో 'సాహితీమిత్రదీప్తి' సంస్థ పరిచయంతో కవిత్వరంగంలోకి ప్రవేశించాడు. 1974లో ఆంధ్రసచిత్ర వారపత్రికలో వచ్చిన 'పరిష్కారం' అచ్చయిన ఆయన మొదటి కవిత.
- జీవనోపాధి. జగిత్యాలలో 'స్టూడియో పూర్ణిమ' (1976), కరీంనగర్లో 'స్టూడియో శిల్పి' (1979), హైదరాబాద్లో 'స్టూడియో చిత్రలేఖ' (1983) ఏర్పాటు చేసుకొని జీవికకోసం ఫోటోగ్రాఫర్గా జీవిత పోరాటంలో కవిగా ఎదిగాడు. ఏనాడూ సంపాదన కోసం ఆరాటపడలేదు — తన కళ ప్రజల కోసమే అని చివరివరకు నమ్మాడు.
- ప్రధాన రచనలు. ఎర్ర పావురాలు (1978, మొదటి కవితా సంకలనం), మంటల జెండాలు, చురకలు (1979), రక్తరేఖ (1985), ఎన్నికల ఎండమావి (1989), సంక్షోభగీతం (1990), సిటీలైఫ్ (1992). ఆంధ్రజ్యోతి దినపత్రికలో ఆరేళ్ళపాటు సీరియల్గా "సిటీలైఫ్" పేరుతో హైదరాబాదు నగరంపై రాసిన మినీ కవితలతో ప్రఖ్యాతిపొందాడు.
- ప్రత్యేకత. తన కవిత్వంతో పాఠకుల్లో ఆలోచనాదృక్పథాన్ని, సామాజిక చైతన్యాన్ని పెంపొందించిన కవి అలిశెట్టి ప్రభాకర్. జననం, మరణం రెండూ జనవరి 12నే జరగడం (1954 జననం, 1993 మరణం — సరిగ్గా 39వ పుట్టినరోజునే) ఆయన జీవితంలోని విషాద యాదృచ్ఛికత.
3. పాఠ్యభాగ నేపథ్యం
దృష్టిని బట్టి సృష్టి గోచరిస్తుంది. కొందరిని కొన్ని సన్నివేశాలు విశేషంగా ఆకర్షిస్తాయి. సహృదయుడు ప్రతి కదలిక నుంచీ ప్రేరణ పొందుతాడు. అతనికి భాష ఆయుధమైతే, భావం కవితారూపం సంతరించుకుంటుంది. నగరంలోని మూలలను, మూలాలనూ ఓ కవి హృదయం ఎట్లా దర్శించిందో — అలిశెట్టి మినీ కవితలు మన కళ్ళకు కడతాయి. మనసు కిటికీ తెరిచి చూస్తే అక్షరాల వెనుక అనంత దృశ్యాలు కనిపిస్తాయి.
ఈ కవిత ఎందుకు నేటికీ ప్రాసంగికం. గ్రామాల నుండి పట్టణాలకు, పట్టణాల నుండి మహానగరాలకు వలసలు నేటికీ కొనసాగుతున్నాయి. ఉపాధి, సౌకర్యాల కోసం నగరాలకు చేరిన లక్షలాది మంది ఎదుర్కొనే ఒంటరితనం, అసమానత, ట్రాఫిక్ ప్రమాదాలు — ఇవన్నీ ఇప్పటికీ నగర జీవితంలో కొనసాగుతున్న వాస్తవాలే. అందుకే మూడు దశాబ్దాల క్రితం రాసిన ఈ కవిత నేటికీ సజీవంగా అనిపిస్తుంది.
4. నగరారణ్యహోరు — మొదటి మినీ కవిత
మొదటి మినీ కవితలో నగరంలోని రణగొణ ధ్వనులను కవి ఇలా చిత్రిస్తాడు —
"నగారా మోగిందా నయాగరా దుమికిందా నాలుగురోడ్ల కూడలిలో ఏమది? అదే, నగరారణ్యహోరు నరుడి జీవనఘోష"
భావం: అనేక వాహనాల శబ్దాలు, మనుషుల మాటలు, చిరువ్యాపారుల అరుపులతో నగరంలోని నాలుగు రోడ్ల కూడలిలో వినిపించే రణగొణ ధ్వనులు గుండెలదిరిపోయేలా మోగిస్తున్న ఢంకానాదంలా, ఉద్ధృతమైన వేగంతో దూకే నయాగరా జలపాతం హోరులా అనిపిస్తాయి. నిజానికి నగరం అరణ్యంలాంటిది చేస్తున్న ధ్వనిలా, నగరజీవి బతుకుపోరాటంలోంచి వచ్చిన ఉఱుములాంటి శబ్దంలా ఉన్నాయని కవి వర్ణిస్తున్నాడు.
తరువాతి భాగంలో గ్రామీణ వలసల బాధను కవి ఇలా చెబుతాడు —
"తల్లి ఒడివంటి పల్లెసీమల్నొదిలి తరలివచ్చిన పేదరైతులు ఇనప్పెట్టెల్లాంటి ఈ పట్టణాల్లో ఊపిరాదని మీ బతుకులూ"
భావం: అమ్మ ఒడిలాంటి పుట్టిన ఊరును వదిలి ఉపాధికోసం నగరం తరలివచ్చిన వారికి ఇంత పెద్దపట్నంలో తలదాచుకోవడానికి కాసింత స్థలం కూడా దొరకదు. పేదరైతులు ఇనప్పెట్టెల్లాంటి ఇరుకైన, ఉక్కపోసే ప్రదేశంలో ఊపిరాడని స్థితిని అనుభవిస్తూ బతుకుతుంటారు.
మొదటి కవిత ఈ పంక్తులతో ముగుస్తుంది —
"నగరంలో ప్రతిమనిషి పరనీయ గ్రంథమే మరి నీ బతుకు పేజీలు తిరగేసేదెవరో!"
భావం: నగరంలో ప్రతిమనిషీ చదవవలసిన ఒక పుస్తకం లాంటివాడు. అయితే ఎవరూ అతని బతుకు పుస్తకంలోని పేజీలను చదివేవారే ఉండరు. నగరంలోని మనిషి వెనుక అనేక ఆసక్తికరమైన ఆనంద, విషాదగాథలుంటాయి. ఒక్కరైనా అతని బాగోగులు పట్టించుకునేవారు ఉండరనే చేదునిజాన్ని కవి చెబుతున్నాడు.
అలిశెట్టి ప్రభాకర్ మినీ కవితల్లోని రూపకాలు నగర జీవితపు వైరుధ్యాలను ఒక్కొక్కటిగా ఆవిష్కరిస్తాయి
5. సిటీ అంటే బ్యూటీ బిల్డింగులు కావు — రెండో మినీ కవిత
రెండో మినీ కవిత నగరంలోని అసమానతలను నేరుగా ఎత్తిచూపుతుంది —
"సిటీ అంటే అన్ని బ్యూటీ బిల్డింగ్లు కావు అటు భవంతులూ ఇటు పూరిళ్ళూ దారిద్ర్యం, సౌభాగ్యం సమాంతర రేఖలు!"
భావం: నగరం నిండా అన్నివైపులా అందమైన ఎత్తైన భవనాలు ఉంటాయనుకోవద్దు. ఒకవైపు ఖరీదైన భవంతుల పక్కనే చిన్న చిన్న పూరిపాకలూ ఉంటాయి. ఇక్కడ ఐశ్వర్యం, దారిద్ర్యం పక్కపక్కనే సమాంతర రేఖలుగా కనిపిస్తాయి.
అసమానతను మరింత పదునుగా చూపుతూ కవి ఇలా అంటాడు —
"కొందరికి రెండు కాళ్ళు రిక్షావాళ్ళకి మూడుకాళ్ళు ఉన్నవాళ్ళకి నాలుక్కాళ్ళు!"
భావం: నడిచేవారికి రెండు కాళ్ళే ఉంటాయి; రిక్షా తొక్కేవారికి రిక్షాతో కలిపి మూడు కాళ్ళు అన్నట్లు; సంపన్నులకు కారుతో కలిపి నాలుగు కాళ్ళు అన్నట్లు — ఈ చిత్రమైన పోలిక ద్వారా రవాణా సాధనాల్లోనే దాగి ఉన్న ఆర్థిక అసమానతను కవి చూపిస్తాడు.
కవిత ఈ హెచ్చరికతో, రెండు బలమైన రూపకాలతో ముగుస్తుంది —
"మహానగరాల రోడ్లకి మరణం నాలుగువైపులు! నగరం మహావృక్షమీద ఎవరికి వారే ఏకాకి! నగరం అర్థంకాని రసాయనశాల! నగరం చిక్కువీడని పద్మవ్యూహం!!"
భావం: నగరంలో నిరంతరం అప్రమత్తంగా ఉండాలి — అక్కడ అన్నివైపులా ప్రమాదాలు పొంచి ఉంటాయి, నాలుగుదిక్కుల్లోని రోడ్లలో మృత్యువు పొంచి ఉంటుందని కవి హెచ్చరిస్తున్నాడు. వృక్షాలమీద ఉండే పక్షులు పరస్పరం కలిసిపోయి కలివిడిగా ఉంటాయి; కానీ నగరమనే మహావృక్షంమీద నివసించే మనుషులు ఇరుగుపొరుగన్న భావన కూడా లేకుండా ఎవరికి వారే ఏకాకిగా బతుకుతారు. చివరగా, నగరాన్ని అర్థంకాని రసాయనశాలతో, చిక్కువీడని పద్మవ్యూహంతో పోలుస్తూ — ఒకసారి నగరంలో చిక్కుకుంటే బయటపడటం అసాధ్యమని కవి నొక్కి చెబుతాడు.
6. భాషా సౌందర్యం — రూపకాలంకారం, శైలి
- రూపకాలంకారం (కొత్త అలంకారం). ఉపమేయానికి, ఉపమానానికి భేదం ఉన్నా, లేనట్లు చెప్తే అది రూపకాలంకారం. ఉదాహరణ — "నగరారణ్యహోరు నరుడి జీవనఘోష": ఇక్కడ నగరం ఉపమేయం, అరణ్యం ఉపమానం. నగరానికి, అరణ్యానికి భేదం ఉన్నా, రెండింటికీ తేడా లేనట్లు చెప్పబడింది — కాబట్టి ఇది రూపకాలంకారం.
- వ్యంగ్యం, చురక. "కొందరికి రెండు కాళ్ళు, రిక్షావాళ్ళకి మూడుకాళ్ళు, ఉన్నవాళ్ళకి నాలుక్కాళ్ళు" వంటి పంక్తుల్లో వ్యంగ్యం ద్వారా ఆర్థిక అసమానతను పదునుగా ఎత్తిచూపడం మినీ కవిత లక్షణం.
- ఆధునిక పద ప్రయోగం. "సిటీ", "బ్యూటీ బిల్డింగ్లు" వంటి ఆంగ్ల పదాలను నేరుగా వాడటం ద్వారా కవి నగర జీవితపు ఆధునికతను, కృత్రిమతను భాషాపరంగా కూడా ప్రతిబింబిస్తాడు.
- రూపక పరంపర. ఒకే కవితలో నగరాన్ని వరుసగా అరణ్యంగా, పుస్తకంగా, మహావృక్షంగా, రసాయనశాలగా, పద్మవ్యూహంగా — ఐదు వేర్వేరు రూపకాలతో చిత్రించడం అలిశెట్టి శైలికి ప్రత్యేకత.
మీకు తెలుసా? — నియాన్ దీపాల ఆరోగ్య ప్రభావం. పాఠ్యపుస్తకం ఒక ఆసక్తికరమైన వాస్తవాన్ని ఇస్తుంది — పట్టణ వీధుల్లో విద్యుత్తు వాడకం తక్కువగా ఉండటానికి నియాన్ దీపాలను వాడతారు. కానీ ఈ దీపాల వెలుగు ఆరోగ్యానికి హానికలిగిస్తుందని ఒక అంతర్జాతీయ సంస్థ ప్రకటించింది. ఎక్కువసేపు నియాన్ వెలుగులో ఉంటే మూర్ఛరోగం, కళ్ళకు-మెదడుకు హాని, అధికరక్తపోటు వంటి సమస్యలు వస్తాయని ముంబయి కోర్టు ఏర్పాటుచేసిన కమిటీ తేల్చింది — రాత్రి పదకొండు గంటల తరువాత నియాన్ దీపాలు వాడరాదని హైకోర్టు తీర్పునిచ్చింది. నగర జీవితంలోని కృత్రిమ మెరుపు వెనుక దాగిన ఇలాంటి నిజాలను ఈ పాఠం ఆలోచింపజేస్తుంది.
ప్రాజెక్టు పని, సూక్తి. పాఠం చివర పాఠ్యపుస్తకం ఒక ప్రాజెక్టు పనిని సూచిస్తుంది — పల్లెలు/పట్నాలలోని జీవన విధానానికి గల తేడాలను పట్టికగా రాసి నివేదిక ప్రదర్శించడం. అధ్యాయం చివర ఇచ్చిన సూక్తి ఇలా చెబుతుంది — "సహజమైన పర్యావరణ పరిసరాలవల్ల జీవనానందం పునరుత్తేజం పొందుతుంది. జీవించాలనే తపన నిరంతరం పునరావృత్తమవుతుంది." ఇది కవిత చూపించిన కృత్రిమ నగర జీవితానికి పరోక్షంగా ఒక ప్రత్యామ్నాయాన్ని సూచిస్తుంది.
7. పద్యార్థ ఆధారిత అభ్యాసం
భాగం 1
"నగారా మోగిందా నయాగరా దుమికిందా నాలుగురోడ్ల కూడలిలో ఏమది? అదే, నగరారణ్యహోరు నరుడి జీవనఘోష"
పదవిజ్ఞానం — నగరారణ్యం: నగరమనే అడవి; జీవనఘోష: బతుకుపోరాట ధ్వని.
- నాలుగురోడ్ల కూడలిలో వినిపించేది ఏమిటి?
- ఈ శబ్దాన్ని కవి దేనితో పోల్చాడు?
- ఇందులోని అలంకారాన్ని గుర్తించండి.
భాగం 2
"నగరంలో ప్రతిమనిషి పరనీయ గ్రంథమే మరి నీ బతుకు పేజీలు తిరగేసేదెవరో!"
పదవిజ్ఞానం — పరనీయ గ్రంథం: చదవదగిన పుస్తకం.
- నగరంలో ప్రతి మనిషిని కవి దేనితో పోల్చాడు?
- 'పేజీలు తిరగేసేదెవరో' అనే పంక్తి భావం ఏమిటి?
- ఈ పంక్తుల్లోని కేంద్ర సందేశం ఏమిటి?
భాగం 3
"నగరం మహావృక్షమీద ఎవరికి వారే ఏకాకి! నగరం అర్థంకాని రసాయనశాల! నగరం చిక్కువీడని పద్మవ్యూహం!!"
పదవిజ్ఞానం — ఏకాకి: ఒంటరివాడు; పద్మవ్యూహం: మహాభారతంలో అభిమన్యుడిని బంధించిన చిక్కు యుద్ధవ్యూహం.
- నగరాన్ని కవి దేనితో పోల్చాడు?
- పక్షులకు, నగర మనుషులకు మధ్య కవి చూపిన తేడా ఏమిటి?
- నగరాన్ని 'పద్మవ్యూహం'తో ఎందుకు పోల్చారు?
8. సారాంశం
'నగర గీతం' అలిశెట్టి ప్రభాకర్ 'సిటీలైఫ్' మినీ కవితా సంకలనం నుండి ఎంపిక చేసిన రెండు మినీ కవితల సమాహారం. మొదటి కవిత నగరంలోని రణగొణ ధ్వనులను, గ్రామాల నుండి వలస వచ్చిన పేదరైతుల ఇరుకు జీవితాలను, ఎవరూ పట్టించుకోని ఒంటరి బతుకులను చిత్రిస్తుంది. రెండో కవిత నగరంలోని ధనిక-పేద అసమానతలను, ప్రమాదకరమైన రోడ్లను, మనుషుల మధ్య కరవైన ఆత్మీయతను ఎత్తిచూపుతూ, నగరాన్ని అర్థంకాని రసాయనశాలతో, చిక్కువీడని పద్మవ్యూహంతో పోలుస్తుంది. నగరీకరణ, వలసలు కొనసాగుతున్న నేటి కాలంలో ఈ కవిత నగర జీవితంలోని మరో పార్శ్వాన్ని నిజాయితీగా చూపిస్తుంది.
పరిశిష్టం — పదకోశం
| పదం | అర్థం |
|---|---|
| నగరారణ్యం | నగరమనే అడవి (రూపకం) |
| జీవనఘోష | బతుకుపోరాట ధ్వని |
| పరనీయ గ్రంథం | చదవదగిన పుస్తకం |
| ఏకాకి | ఒంటరివాడు |
| పద్మవ్యూహం | మహాభారతంలోని చిక్కు యుద్ధవ్యూహం |
| రూపకాలంకారం | ఉపమేయ-ఉపమానాలకు భేదం లేనట్లు చెప్పే అలంకారం |
| సమాంతర రేఖలు | కలవని, ఎప్పటికీ ఒకేలా సాగే రెండు గీతలు |
