యుద్ధకాండం — వాల్మీకి రామాయణం (సంక్షిప్త వచనరూపం)
"ఆకాశానికి ఆకాశం, సముద్రునికి సముద్రమే సమానమైనట్లు రామరావణ యుద్ధానికి రామరావణ యుద్ధమే సమానమన్నట్లు సాగుతున్నది."
— యుద్ధకాండం
1. ఈ పాఠంలో ఏముంది
'మన ఇతిహాసం రామాయణం' ఉపవాచకంలో ఆరో, చివరి కాండం యుద్ధకాండం (పేజీలు 149-155). ఆరు కాండలలో ఇదే అత్యంత సుదీర్ఘమైనది. సుందరకాండం చివర హనుమంతుడు తెచ్చిన శుభవార్తతో మొదలై — విభీషణ శరణాగతి, సేతు నిర్మాణం, అంగద రాయబారం, కుంభకర్ణ-ఇంద్రజిత్తుల వధ, సంజీవని ఘట్టం, రావణ వధ, సీత అగ్నిప్రవేశం, అయోధ్యకు తిరిగిరావడం, శ్రీరామ పట్టాభిషేకం, రామరాజ్యం — రామాయణ కథ పరిపూర్ణమయ్యే కాండం ఇది.
2. హనుమంతుని ప్రశంస — ఉత్తమ సేవకుడు ఎవరు?
హనుమంతుడి సాహసాన్ని ప్రశంసించిన శ్రీరాముడు, గరుత్మంతుడికి, వాయుదేవుడికి, హనుమంతుడికి తప్ప ఈ మహాసముద్రాన్ని లంఘించడానికి ఇతరులకు సాధ్యం కాదన్నాడు. ఆ సందర్భంలో ఆయన చెప్పిన సేవకుల మూడు తరగతుల నిర్వచనం ఈ కాండంలోని అత్యంత ప్రసిద్ధమైన భాగం.
"ఇచ్చిన పనిని సాధించడమేగాక, దానికి భంగం కల్గకుండా దానికిసంబంధమైన ఇతర కార్యాలను సాధించేవాడు ఉత్తముడైన సేవకుడు. కేవలం ఇచ్చిన పనినే నెరవేర్చేవాడు మధ్యముడు. తనకు సామర్థ్యం ఉన్నా ఇచ్చిన పనిని పూర్తిచేయనివాడు అధముడు."
సీతాదేవి కుశల వార్త చెప్పి మహోపకారం చేసిన హనుమంతునకు ఏమియ్యగలనంటూ దగ్గరకు తీసుకొని గట్టిగా గుండెకు హత్తుకున్నాడు శ్రీరాముడు — ఇదే తానియ్యగల సర్వస్వమన్నాడు. (ఆదరాభిమానాలకు మించిన ఆస్తి ఉండదు కదా!) దుఃఖం పొంగిపొర్లిన శ్రీరాముణ్ణి సుగ్రీవుడు ఊరడించాడు — శత్రువు విషయంలో ఇప్పుడు దుఃఖం కాదు, క్రోధం చూపవలసిన సమయమని సూచించాడు.
3. రావణ సభ — విభీషణ, కుంభకర్ణుల హితబోధ
లంకలో రావణుడు మంత్రులతో సమావేశమయ్యాడు. సభలోనివారు రావణ, ఇంద్రజిత్తుల పరాక్రమాన్ని పొగిడారు; నరవానరులను లెక్కచేయాల్సిన అవసరం లేదని పెదవి విరిచారు. విభీషణుడు మాత్రం భిన్నంగా మాట్లాడాడు — "శత్రువుల శక్తిసామర్థ్యాలను తెలుసుకోకుండా వారిని చులకనగా భావించకూడదు. శ్రీరాముడు మనకేం అపకారం చేశాడు? మన రాజే సీతను అపహరించుకు వచ్చాడు. దీనివల్ల పాపం వస్తుంది; కీర్తిప్రతిష్ఠలు మంటగలుస్తాయి; ఆయుష్షు తగ్గుతుంది; సంపదలన్నీ నశిస్తాయి."
సీతను శ్రీరామునికి అప్పగించడమే అన్ని విధాలా మంచిదని, అనవసరంగా కోపించడం ధర్మానికి ఆటంకమౌతుందని హితవు పలికాడు. కానీ విభీషణుని ఈ హితబోధ 'చెవిటివాని ముందు శంఖమూది'నట్లయింది. రావణుని భవనానికి వచ్చిన కుంభకర్ణుడు కూడా రావణుణ్ణి తప్పుపట్టాడు — సీతాపహరణ సమయంలో తనను సంప్రదించి ఉంటే బాగుండేదని, ఇప్పుడు ఆలోచించి ప్రయోజనం లేదని, ఇదంతా 'గతజల సేతుబంధనమే' (నీళ్ళుపోయిన తరువాత అడ్డకట్టవేయడం) అని కుండ బద్దలుకొట్టినట్లు చెప్పాడు. అయినా శ్రీరాముణ్ణి తుదముట్టించే భారం తనదేనని ప్రకటించుకున్నాడు.
4. విభీషణ శరణాగతి
విభీషణుని మాటలకు రావణుడు క్రోధావేశాలకు లోనయ్యాడు; తీవ్రస్థాయిలో నిందించాడు. అన్న తండ్రితో సమానుడని ఆ నిందలను సహించాడు విభీషణుడు — కానీ రావణుని అధర్మమార్గాన్ని మాత్రం సమర్థించలేదు. ధర్మం వీడిన రావణుని వీడడానికే నిర్ణయించుకున్నాడు. రెండు గడియల్లో నలుగురు అనుచరులతో రామలక్ష్మణులున్నచోటికి చేరాడు.
ఆకాశంలోనే నిలిచి శ్రీరాముణ్ణి శరణుకోరాడు; దాశరథి అనుగ్రహించాడు. రావణుని బంధుమిత్ర సమేతంగా హతమార్చి విభీషణుణ్ణి రాజును చేస్తానని తమ్ములమీద ఒట్టేసి చెప్పాడు శ్రీరాముడు. రాముడు విభీషణుణ్ణి ఆలింగనం చేసుకున్నాడు. లక్ష్మణునితో వెంటనే సముద్రజలం తెచ్చి లంకారాజుగా విభీషణుణ్ణి పట్టాభిషిక్తుణ్ణి చేయమన్నాడు — శ్రీరాముని ఆజ్ఞ వెంటనే ఆచరణ రూపం దాల్చింది.
5. సేతు నిర్మాణం
సముద్రాన్ని దాటే ఉపాయమేమిటని శ్రీరాముడు ప్రశ్నించగా, సముద్రుణ్ణి ప్రార్థించడంవల్ల ఇది సాధ్యపడుతుందన్నాడు విభీషణుడు. దర్భాసనంమీద కూర్చుని శ్రీరాముడు సముద్రుణ్ణి ఉపాసించాడు. మూడు రాత్రులు గడిచాయి; సముద్రుడు ఎదుట నిలువలేదు. శ్రీరాముని కన్నులు ఎర్రబారాయి. నీటినంతా ఇంకిపోయేటట్టు చేయాలనుకుని బ్రహ్మాస్త్రాన్ని స్మరించాడు. ప్రకృతంతా అల్లకల్లోలమౌతున్నది. సముద్రుడు భయపడి పారిపోతున్నాడు.
పరుగెత్తే వానిపై బాణం ప్రయోగించరాదని ఆగాడు శ్రీరాముడు — ఇది ఆయన యుద్ధధర్మ నిష్ఠకు నిదర్శనం. సముద్రుడు దారికి వచ్చాడు; లంకకు వెళ్ళడానికి దారినిస్తానన్నాడు. ఎక్కుపెట్టిన బాణం వృథాకారాదు, ఎక్కడ ప్రయోగించాలో చెప్పమన్నాడు శ్రీరాముడు. పాపాత్ములు, దోపిడిదారులు ఉండే 'ద్రుమకుల్యం' పైన ప్రయోగించమన్నాడు సముద్రుడు; అది జరిగిపోయింది.
విశ్వకర్మ కుమారుడైన 'నలుడు' శిల్పకళానిపుణుడు, ఉత్సాహం-శక్తి ఉన్నవాడు — సేతువు నిర్మించడానికి అతడే యోగ్యుడని సముద్రుడు తెలిపాడు; ఆ సేతువును తాను భరిస్తానని మాట ఇచ్చాడు. వానర నాయకులు పెద్దపెద్ద చెట్లను, బండరాళ్ళను మోసుకువచ్చి సముద్రంలో పడేస్తున్నారు. నలుని సూచనలననుసరించి కొలతల ప్రకారం సేతువు నిర్మాణం జరిగింది — వందయోజనాల పొడవు, పది యోజనాల వెడల్పుగల సేతువును కట్టడం ఐదు రోజుల్లో పూర్తయింది.
యుద్ధకాండంలోని ఘట్టాలు — రావణ సభలోని హితబోధ నుండి రామరాజ్య స్థాపన వరకూ
6. యుద్ధారంభం — శుకసారణులు, సువేలం, అంగద రాయబారం
అవతలి తీరం చేరిన శ్రీరాముడు యుద్ధనీతిని అనుసరించి సైన్యాన్ని విభాగాలుగా విభజించాడు. రావణుడి మంత్రులైన శుకసారణులు వానర రూపాలుదాల్చి గూఢచర్యానికి వచ్చారు; విభీషణుడు గుర్తించి శ్రీరాముని ఎదుట నిలిపాడు. శ్రీరాముడు క్షమించాడు — తమను గురించి ఇంకా ఏమన్నా తెలుసుకోవాలంటే అడ్డులేదన్నాడు; సీతను అప్పగించకపోతే చావు తప్పదని రావణునికి చెప్పమని పంపించివేశాడు.
రావణుడు సీత విషయంలో మరో ఎత్తుగడ వేశాడు — మాయావియైన విద్యుజ్జిహ్వుణ్ణి పిలిచి, శ్రీరామునిదే అనిపించే మాయాశిరస్సును, ధనుర్బాణాలను సీతకు చూపించాడు. సీత కుమిలిపోయింది. విభీషణుని భార్య 'సరమ' ఆమెను ఊరడించి, ఇదంతా రాక్షస మాయ అనీ శ్రీరాముడు క్షేమమేననీ తెలిపింది.
వానరసైన్యంతో సువేల పర్వతానికి చేరిన శ్రీరాముడు, లంకలో మేడపైభాగంలో రీవిగా కూర్చున్న రావణుణ్ణి చూశాడు. కోపంతో ఊగిపోయిన సుగ్రీవుడు క్షణాల్లో రావణ భవనంపైన వాలి, అతని కిరీటాన్ని తీసి నేలకు కొట్టాడు. ఇద్దరి మధ్యా బాహాబాహి యుద్ధం జరిగింది; సుగ్రీవుడు రావణుణ్ణి ముప్పతిప్పలు పెట్టి తిరిగి సువేలం చేరాడు. తొందరపడి ఇలాంటి సాహసాలు చేయవద్దని శ్రీరాముడు సున్నితంగా మందలించాడు.
తరువాత అంగదుణ్ణి రాయబారిగా పంపాడు శ్రీరాముడు. సీతను అప్పగించకపోతే శ్రీరాముని చేతిలో మరణం తథ్యమని, లంకకు విభీషణుడు రాజుకాగలడని సభాముఖంగా వినిపించాడు అంగదుడు. నలుగురు రాక్షసులు విరుచుకుపడగా, వారిని చంకలో ఇరికించుకొని ప్రాసాదంపైకి ఎగిరి నేలపైకి విసిరాడు. ధనుస్సుకు పని చెప్పాల్సిన సమయం ఆసన్నమైందని భావించాడు శ్రీరాముడు — లంకమీదికి దండయాత్ర మొదలైంది.
7. మహాయుద్ధం — కుంభకర్ణుడు, సంజీవని, ఇంద్రజిత్తు
ఆంజనేయుడి చేతిలో జంబుమాలి, సుషేణుని చేతిలో విద్యున్మాలి మరణించారు. చీకటిలో ఎవరు ఎవరో (రాక్షసుడా? వానరుడా?) అడిగి తెలుసుకుని మరీ కొట్టుకుంటున్నారు. ఇంద్రజిత్తు కపట యుద్ధానికి దిగి రామలక్ష్మణులను నాగాస్త్రంతో బంధించాడు. వారు మరణించారని భ్రాంతిపడిన రావణుడు, త్రిజట మొదలైనవారితో సీతను పుష్పక విమానంపై యుద్ధ భూమికి తీసుకువెళ్ళాడు.
నేలమీద పడివున్న రామలక్ష్మణులను చూసి సీత కన్నీరు కాల్వలు గట్టింది. త్రిజట ఆధారాలు చూపి ధైర్యం చెప్పింది — వానరసైన్యం ప్రసన్నంగా ఉండటం ఒక కారణమని, అన్నింటికీ మించి "భర్త మరణించిన స్త్రీని పుష్పక విమానం తీసుకొనిరాదు" అని చెప్పడంతో సీత మనసు కుదుటపడింది. గరుత్మంతుని రాకతో రామలక్ష్మణులు నాగాస్త్ర ప్రభావం నుంచి విముక్తులయ్యారు.
రావణుడు లక్ష్మణునిపై 'శక్తి' అనే ఆయుధం ప్రయోగించాడు; లక్ష్మణుడు స్పృహదప్పాడు. అతణ్ణి ఎత్తుకొని వెళ్ళాలని శతవిధాలా ప్రయత్నించి విఫలుడయ్యాడు రావణుడు. ఆంజనేయుడు ముష్టిఘాతంతో రావణుణ్ణి కూలబడేటట్లు చేసి, లక్ష్మణుణ్ణి శ్రీరాముని వద్దకు చేర్చాడు. హనుమంతుని భుజాలపై కూర్చుని పోరిన శ్రీరాముని పరాక్రమం ముందు రావణుని ధనుస్సు, కిరీటం దాసోహమన్నాయి. "నీవు యుద్ధంలో అలసిపోయావు. సేదతీర్చుకొనిరా. అప్పుడు నా బలమేమిటో తెలుస్తుంది" అని సుతిమెత్తగా చెప్పి వదిలేశాడు.
అవమానభారంతో రావణుడు కుంభకర్ణుని నిద్రలేపమన్నాడు; అతికష్టంమీద ఆ పని సాధ్యమయింది రాక్షసులకు. కుంభకర్ణునికి ఆరు నెలలు నిద్ర, ఒకరోజు భోజనం — అందుకే 'కుంభకర్ణనిద్ర' అనేది ఒక జాతీయంగా భాషలోకి వచ్చింది. యుద్ధంలో వానరులను చావుదెబ్బ తీస్తున్న కుంభకర్ణుని శిరస్సును **'ఐంద్రాస్త్రం'**తో ఖండించి శాశ్వత నిద్రలోకి పంపాడు శ్రీరాముడు. ఆ తల లంకలో పడటంవల్ల రాజవీధుల్లోని ఇంటికప్పులు, ఎత్తైన ప్రాకారాలు కూలిపోయాయి.
అతికాయుడు లక్ష్మణుని బ్రహ్మాస్త్రానికి బలైనాడు. ఇంద్రజిత్తు రామలక్ష్మణులమీద బ్రహ్మాస్త్రాన్ని ప్రయోగించగా, బ్రహ్మమీది గౌరవంతో వారు అస్త్రబాధను అనుభవించారని విభీషణుడు తెలిపాడు. అరవైఏడు కోట్ల మంది హతులయ్యారు. కనిపించిన జాంబవంతుడు "హనుమంతుడు క్షేమమేనా" అని అడిగి — "హనుమంతుడు జీవిస్తే వానరసైన్యం చచ్చినా బతికినట్లే; లేదా హనుమ మరణిస్తే అందరం బతికిఉన్నా చచ్చినవాళ్ళతో సమానమే" అన్నాడు. జాంబవంతుని ఆదేశంపై హిమాలయాలకు వెళ్ళి సర్వౌషధి మహాపర్వతాన్ని పెల్లగించి తెచ్చాడు హనుమంతుడు; ఓషధుల వాసనకే గాయాలన్నీ మటుమాయమయ్యాయి.
ఇంద్రజిత్తు మాయాసీతను సంహరించి శత్రుపక్షాన్ని మానసికంగా దెబ్బతీయాలని చూశాడు; ఇదంతా మాయేనని విభీషణుడు తెలపడంతో అందరూ ఊపిరిపీల్చుకున్నారు. శత్రుసంహారానికి నికుంభిలలో ఇంద్రజిత్తు అభిచారహోమం తలపెట్టగా, దాన్ని భంగంచేయడానికి రామానుజ్ఞతో వెళ్ళిన లక్ష్మణుడు **'ఐంద్రాస్త్రము'**ను ప్రయోగించి ఇంద్రజిత్తు తలను నేలరాల్చాడు.
8. రావణ వధ
రావణుడు విభీషణుణ్ణి చంపడానికి బల్లెమెత్తగా, ప్రాణాపాయ స్థితిని గమనించిన లక్ష్మణుడు రావణునిపై బాణాలను కుమ్మరించాడు. ఆగ్రహించిన రావణుడు లక్ష్మణునిపై 'శక్తి' అనే ఆయుధాన్ని ప్రయోగించాడు. అది గమనించిన శ్రీరాముడు 'నీలోని చంపేశక్తి నశించుగాక' అని ఆ శక్తిని వేడుకున్నాడు — అంతే, అది ప్రాణశక్తిని కోల్పోయింది. అయినా లక్ష్మణుడు నేలమీద పడిపోయాడు; రాముడు తన రెండు చేతులతో ఆ ఆయుధాన్ని బయటికి లాగి విరిచివేశాడు.
పడిపోయిన లక్ష్మణుణ్ణి చూసి శ్రీరాముడు విలవిలలాడిపోయాడు — "ఏదేశంలోనైనా భార్య దొరకవచ్చు, బంధువులు దొరకవచ్చు; కాని లక్ష్మణుని వంటి తమ్ముడు దొరకడు" అని కన్నీరుకార్చాడు. సుషేణుని సూచనమేరకు హనుమంతుడు ఓషధీపర్వతాన్నే తెచ్చాడు; లక్ష్మణుడు లేచికూర్చున్నాడు. "లక్ష్మణా నీవు మరణించి ఉంటే నా విజయానికి అర్థమే లేదు" అన్నాడు శ్రీరాముడు.
ఇంద్రుడు పంపగా మాతలి దివ్యరథంతో వచ్చాడు. ఆరోజు యుద్ధం మిగతా దినాల కన్నా భిన్నంగా ఉంది. యుద్ధం చూడటానికి అగస్త్యుడు దేవతలతో వచ్చి శ్రీరామునికి 'ఆదిత్య హృదయం' ఉపదేశించాడు. శ్రీరాముని బాణాలతాకిడికి రావణుని తలలు నేలరాలుతున్నాయి — కాని వెంటనే చిత్రంగా మళ్ళీ మొలుస్తున్నాయి. బ్రహ్మాస్త్ర ప్రయోగం చేయవలసిందిగా మాతలి సూచించాడు; శ్రీరాముడు బ్రహ్మాస్త్ర ప్రయోగంతో రావణాసురుణ్ణి అంతమొందించాడు.
అన్నయైన రావణుని మరణానికి విభీషణుడు బాధపడి దహన సంస్కారాలకు అనుమతి కోరాడు. "వ్యక్తులు జీవించి ఉన్నంతవరకే వైరముండాలి; తరవాత దానిని వదలివేయాలి. మన కార్యం నెరవేరింది. కావలసిన సంస్కారాలను చేయు" అన్నాడు శ్రీరాముడు — "ఇప్పుడు రావణుడు నీకెట్లాగో నాకూ అట్లాగే గౌరవాస్పదుడు" అని తన విశాల హృదయాన్ని చాటుకున్నాడు.
9. అగ్నిప్రవేశం, పట్టాభిషేకం, రామరాజ్యం
విభీషణుడు పల్లకిలో సీతాదేవిని శ్రీరాముని దగ్గరికి చేర్చాడు. ఆమెను స్వీకరించడానికి రాముడు నిరాకరించాడు — "నా వంశప్రతిష్ఠ నిలుపుకోవడానికి దుష్ట రావణుని చెరనుండి నిన్ను విడిపించాను. ఇంతకాలం పరుడి పంచన ఉన్నందువల్ల నీ ప్రవర్తన గురించి నాకు సందేహముంది. కనుక నువ్వు నీ ఇష్టం వచ్చిన చోటికి వెళ్ళవచ్చును" అన్నాడు.
శ్రీరాముని మాటలు ముళ్ళుకళ్ళా గుచ్చుకున్నాయి సీతకు — స్థాయికి దగినట్లుగా మాట్లాడలేదని రామునితో అన్నది. విశ్వాసం కలిగించడానికి 'అగ్ని ప్రవేశం' ఒక్కటే శరణ్యమని భావించింది. లక్ష్మణుడు చితిని సిద్ధపరచగా సీత అగ్నిలోకి ప్రవేశించింది. అగ్నిదేవుడు స్వయంగా సీతాదేవిని తీసుకువచ్చి ఆమె గొప్పదనాన్ని వెల్లడించాడు; ఆమెను స్వీకరించాల్సిందిగా శ్రీరాముణ్ణి కోరాడు. సీత గురించి తనకంతా తెలుసుననీ, తన శీలం యొక్క గొప్పదనాన్ని ముల్లోకాలకు చాటడానికే ఆమె అగ్నిప్రవేశం చేస్తున్నా ఊరుకున్నాననీ చెప్పి సీతను దగ్గరకు తీసుకున్నాడు.
పరమశివుడు శ్రీరాముణ్ణి ప్రశంసించాడు; ప్రజానురంజకంగా పరిపాలన చేయమన్నాడు. శ్రీరాముని కోరిక మేరకు ఇంద్రుడు మృతులైపడి ఉన్న వానరులను మళ్ళీ బతికించాడు. పుష్పకవిమానంలో అయోధ్యకు బయలుదేరాడు; దారిలో ఆయా ప్రదేశాలన్నీ సీతకు చూపుతూ, భరద్వాజాశ్రమాన్ని సందర్శించారు. రామాజ్ఞతో హనుమంతుడు ముందుగా వెళ్ళి భరతునికి, గుహునికి విషయం తెలియజేశాడు.
నందిగ్రామం చేరుకున్న సీతారామలక్ష్మణులకు భరతుడు ఘనంగా స్వాగతం పలికాడు; కౌసల్య, సుమిత్ర, కైకేయి, వసిష్ఠుల పాదాలకు ప్రణామాలు అర్పించారు. భరతుడు శ్రీరాముని చరణాలకు పాదుకలను తొడిగాడు. అంగరంగవైభవంగా శ్రీరామ పట్టాభిషేక మహోత్సవం జరిగింది. యువరాజుగా ఉండమని లక్ష్మణుణ్ణి కోరినా అతడు ఒప్పుకోకపోవడంతో భరతుణ్ణి యువరాజుగా చేశాడు. యజ్ఞయాగాది క్రతువులను నిర్విఘ్నంగా కొనసాగిస్తూ, ప్రజలను కన్నబిడ్డల్లా చూసుకుంటూ పదకొండువేల సంవత్సరాలకాలం ప్రజానురంజకంగా పరిపాలించాడు శ్రీరాముడు — అందుకే 'రామరాజ్యం' అన్న మాట నేటికీ ఆదర్శమై నిలిచింది.
శ్లో॥ మంగళం కోసలేంద్రాయ – మహనీయ గుణాత్మనే । చక్రవర్తి తనూజాయ – సార్వభౌమాయ మంగళమ్॥
10. భాషా సౌందర్యం — ఈ కాండంలోని జాతీయాలు, సామెతలు
కుంభకర్ణనిద్ర (జాతీయం). కుంభకర్ణునికి ఆరు నెలలు నిద్ర, ఒకరోజు భోజనం అనే వర్ణన నుండి 'కుంభకర్ణనిద్ర' భాషలోకి వచ్చిందని పాఠమే చెబుతుంది. చాలాకాలం మేల్కొనని గాఢనిద్రను, లేదా చేయవలసిన పని పట్ల పూర్తి నిర్లక్ష్యాన్ని సూచించడానికి దీన్ని నేటికీ వాడతారు.
గతజల సేతుబంధనం (జాతీయం). నీళ్ళుపోయిన తరువాత అడ్డకట్టవేయడం — అంటే సమయం మించిపోయాక చేసే ప్రయత్నం వ్యర్థమని అర్థం. సీతాపహరణ సమయంలో సంప్రదించకుండా ఇప్పుడు ఆలోచించడం వ్యర్థమని కుంభకర్ణుడు రావణునితో అన్న సందర్భంలో పాఠం దీన్ని ఇచ్చింది.
చెవిటివాని ముందు శంఖమూదినట్లు (సామెత). వినే మనసు లేనివారికి ఎంత మంచి చెప్పినా ప్రయోజనం ఉండదని అర్థం. విభీషణుని హితబోధ రావణునిపై ఏ ప్రభావమూ చూపలేదని చెప్పడానికి పాఠం ఈ సామెతను వాడింది. జాతీయం-సామెత తేడా ఇక్కడ మళ్ళీ కనిపిస్తుంది — మొదటి రెండూ పదబంధాలు (వాక్యంలో ఇమిడిపోతాయి), మూడోది పోలిక రూపంలో ఉన్న పూర్తి వాక్యం.
ఉపమానం-ఉపమేయం ఒకటే అయిన వర్ణన. "ఆకాశానికి ఆకాశం, సముద్రునికి సముద్రమే సమానమైనట్లు రామరావణ యుద్ధానికి రామరావణ యుద్ధమే సమానం" — దేనితో పోల్చినా సరిపోనప్పుడు దాన్ని దానితోనే పోల్చే వర్ణన ఇది. పాఠం ఈ వాక్యాన్ని ఇచ్చిందేగాని దీనికి అలంకార నామాన్ని పేర్కొనలేదు — కాబట్టి ఇక్కడ నిర్మాణాన్ని మాత్రమే గుర్తించడం సరైనది.
11. గద్యభాగ ఆధారిత అభ్యాసం
భాగం 1
"ఇచ్చిన పనిని సాధించడమేగాక, దానికి భంగం కల్గకుండా దానికిసంబంధమైన ఇతర కార్యాలను సాధించేవాడు ఉత్తముడైన సేవకుడు. కేవలం ఇచ్చిన పనినే నెరవేర్చేవాడు మధ్యముడు. తనకు సామర్థ్యం ఉన్నా ఇచ్చిన పనిని పూర్తిచేయనివాడు అధముడు."
పదవిజ్ఞానం — భంగం: ఆటంకం, చెడుగు; అధముడు: తక్కువవాడు.
- ఈ మాటలు ఎవరు, ఏ సందర్భంలో అన్నారు?
- ఉత్తముడైన సేవకునికి, మధ్యమునికి తేడా ఏమిటి?
- హనుమంతుడు ఈ మూడింటిలో ఏ తరగతికి చెందుతాడు? ఎందుకు?
భాగం 2
"వ్యక్తులు జీవించి ఉన్నంతవరకే వైరముండాలి. తరవాత దానిని వదలివేయాలి. మన కార్యం నెరవేరింది. కావలసిన సంస్కారాలను చేయు."
పదవిజ్ఞానం — వైరం: శత్రుత్వం; సంస్కారాలు: ఉత్తరక్రియలు.
- ఈ మాటలు ఎవరు, ఎవరితో అన్నారు?
- ఏ సందర్భంలో ఈ మాటలు వచ్చాయి?
- ఇవి శ్రీరాముని ఏ లక్షణాన్ని చూపుతాయి?
భాగం 3
"హనుమంతుడు జీవిస్తే వానరసైన్యం చచ్చినా బతికినట్లే; లేదా హనుమ మరణిస్తే అందరం బతికిఉన్నా చచ్చినవాళ్ళతో సమానమే."
పదవిజ్ఞానం — సర్వౌషధి: అన్ని ఔషధులు కలిగిన; పెల్లగించు: వేళ్ళతో సహా పీకివేయు.
- ఈ మాటలు ఎవరు అన్నారు? ఆ సమయంలో ఆయన స్థితి ఏమిటి?
- ఈ మాటల వెనుక ఉన్న భావం ఏమిటి?
- ఈ మాటల తరువాత హనుమంతుడు ఏమి చేశాడు?
12. సారాంశం
యుద్ధకాండం హనుమంతుని ప్రశంసతో, ఉత్తమ-మధ్యమ-అధమ సేవకుల నిర్వచనంతో మొదలవుతుంది. రావణ సభలో విభీషణ, కుంభకర్ణుల హితబోధ వృథా కాగా, ధర్మం వీడిన రావణుణ్ణి విడిచి విభీషణుడు శ్రీరాముణ్ణి శరణుకోరాడు — రాముడు అక్కడికక్కడే అతణ్ణి లంకారాజుగా అభిషేకింపజేశాడు. సముద్రుని అనుగ్రహంతో, నలుని శిల్పనైపుణ్యంతో ఐదు రోజుల్లో సేతువు పూర్తయింది.
శుకసారణుల గూఢచర్యం, మాయాశిరస్సు ఎత్తుగడ, సువేల పర్వత ఘట్టం, అంగద రాయబారం తరువాత మహాయుద్ధం మొదలైంది. నాగాస్త్ర బంధనం, త్రిజట ఓదార్పు, గరుత్మంతుని రాక, కుంభకర్ణ వధ, సంజీవని ఘట్టం, మాయాసీత, నికుంభిలలో ఇంద్రజిత్తు వధ — ఒకదాని వెంట ఒకటి సాగుతాయి. చివరకు మాతలి సూచనతో బ్రహ్మాస్త్ర ప్రయోగం చేసి రాముడు రావణుణ్ణి అంతమొందించాడు.
వైరం మరణంతోనే ముగియాలన్న శ్రీరాముని విశాల హృదయం, సీత అగ్నిప్రవేశం, అగ్నిదేవుని సాక్ష్యం, పుష్పకవిమానంలో అయోధ్యకు తిరుగుప్రయాణం, భరతుని స్వాగతం, పట్టాభిషేక మహోత్సవం — కథ ఇలా పరిపూర్ణమవుతుంది. పదకొండువేల సంవత్సరాల ప్రజానురంజక పాలనతో 'రామరాజ్యం' అనే మాట నేటికీ ఆదర్శంగా నిలిచిందని చెబుతూ ఉపవాచకం ముగుస్తుంది.
పరిశిష్టం — పదకోశం
| పదం | అర్థం |
|---|---|
| ఉత్తముడైన సేవకుడు | ఇచ్చిన పనితోపాటు దానికి సంబంధించిన ఇతర కార్యాలనూ సాధించేవాడు |
| గతజల సేతుబంధనం | నీళ్ళుపోయాక అడ్డకట్టవేయడం; సమయం మించాక చేసే వ్యర్థ ప్రయత్నం |
| కుంభకర్ణనిద్ర | ఆరు నెలల నిద్ర నుండి పుట్టిన జాతీయం; గాఢనిద్ర, పూర్తి నిర్లక్ష్యం |
| నలుడు | విశ్వకర్మ కుమారుడు, శిల్పకళానిపుణుడు, సేతువు నిర్మించినవాడు |
| ద్రుమకుల్యం | పాపాత్ములు, దోపిడిదారులు ఉండే ప్రాంతం; రాముని బాణం అక్కడ ప్రయోగించబడింది |
| శుకసారణులు | వానర రూపాలు దాల్చి గూఢచర్యానికి వచ్చిన రావణుని మంత్రులు |
| సరమ | విభీషణుని భార్య, మాయాశిరస్సు చూసి కుమిలిన సీతను ఊరడించినది |
| సువేల పర్వతం | లంకను చూడటానికి వానరసైన్యం చేరిన పర్వతం |
| నికుంభిల | ఇంద్రజిత్తు అభిచారహోమం తలపెట్టిన చోటు |
| సర్వౌషధి మహాపర్వతం | హనుమంతుడు హిమాలయాల నుండి పెల్లగించి తెచ్చిన ఔషధ పర్వతం |
| మాతలి | ఇంద్రుడు పంపిన దివ్యరథ సారథి |
| ఆదిత్య హృదయం | యుద్ధభూమిలో అగస్త్యుడు శ్రీరామునికి ఉపదేశించినది |
| రామరాజ్యం | పదకొండువేల సంవత్సరాల ప్రజానురంజక పాలన; ఆదర్శ పాలనకు పర్యాయపదం |
